หลายคนเคยเจอเหตุการณ์นี้

คุณเล่นกีตาร์ตัวหนึ่ง คนรอบข้างบอกว่าเสียงดีมาก เสียงดัง เสียงเต็ม เสียงสวย

แต่ลึกๆ แล้ว คุณกลับไม่ได้รู้สึกสนุกกับมันเท่าไร

ความจริงคือ "เสียงที่ผู้ฟังได้ยิน" กับ "ความรู้สึกที่ผู้เล่นได้รับ" ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน

ผู้ฟังรับรู้เสียงที่เดินทางออกจากตัวกีตาร์ แต่ผู้เล่นรับรู้มากกว่านั้น

เรารับรู้การตอบสนองของหน้าไม้ แรงสั่นสะเทือนที่ส่งกลับมาสู่ร่างกาย ความเร็วที่เสียงตอบสนองต่อการสัมผัส รวมถึงความง่ายในการควบคุมไดนามิกและสีสันของเสียง

กีตาร์บางตัวอาจสร้างเสียงที่ยอดเยี่ยมออกไปด้านหน้า แต่ให้ Feedback กลับมาหาผู้เล่นน้อยมาก

ในขณะที่กีตาร์อีกตัวอาจไม่ได้ดังที่สุด แต่กลับทำให้ผู้เล่นรู้สึกเชื่อมโยงกับทุกโน้ตที่เล่น

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ กีตาร์ที่คนฟังชอบที่สุด อาจไม่ใช่กีตาร์ที่คนเล่นรักที่สุดเสมอไป

และนั่นก็เป็นเหตุผลเช่นกัน

ว่าทำไมกีตาร์จึงไม่ควรถูกเลือกจากการฟังเพียงอย่างเดียว

แต่ควรถูกเลือกจากการได้เล่นมันจริงๆ